ไว้อาลัยให้ Maple Story กับ 7 ปีที่ผ่านมา กับพระคนนึง
posted on 04 Apr 2012 18:19 by loli-sakigi directory Entertainment, Diaryคำเตือน เอนทรี่นี้อาจจะมั่วข้อมูลบ้างเนื่องจากเล่นมาค่อนข้างนานแล้วก็จำไม่ได้เช่นกันว่าเกิดอะไรไปบ้าง
จะจำได้ก็ช่วงที่มีผู้ชายน่ารักคนนึงเข้ามาในชีวิต
อนึ่ง หากข้อมูลของเกมช่วงใดผิดพลาด(โดยเฉพาะช่วงเปิดเกมใหม่ๆ) ขอยอมรับเลยว่าจำไม่ได้จริงๆ ขอบคุณค่ะ
สุดท้าย เอนทรี่นี้ยาวมาก
--------------------------------------------------------------------------------------------
เชื่อว่าคอเกมหลายๆ คนก็รู้ข่าวนี้แล้ว
เกมค่ายดังยักษ์ใหญ่ได้เงินมหาศาลประกาศปิดตัวลงเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2555
โดยจะเปิดให้บริการเซิฟเวอร์ในวันที่ 29 มิถุนายน 2555 เวลา 12.00น. เป็นวันสุดท้าย
จบสิ้นกับละ เมเปิ้ลไทย
http://maple.asiasoft.co.th/PreviewContent.aspx?contID=27079
จริงๆ กะจะเขียนเอนทรี่นี้ตั้งแต่วันที่มันประกาศนะ แต่ขอเข้าไปเล่นก่อน บลอคไว้ทีหลัง ค่อยว่ากัน
แต่ตอนนี้มันปิดเซิฟ ปรับปรุงระบบลอคอิน (จะใส่เพลงเสียดายไว้หน้าลอคอินทิ้งท้ายปิดเซิฟ? อร๊ายยพี่ตูน)
เอามาจากใน BBS
"ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ
ทีมงานขอทำการเลื่อนการปิดปรับปรุงแก้ไขระบบ Login ตั้งแต่วันที่ 04/04/55 เวลา 15.00
ทีมงานขอทำการเลื่อนการปิดปรับปรุงแก้ไขระบบ Login ตั้งแต่วันที่ 04/04/55 เวลา 15.00
ถึงวันที่ 05/04/55 โดยทีมงานเกาหลียังไม่ระบุเวลาที่ชัดเจนค่ะ
หากทีมงานมีความคืบหน้าเรื่องเวลาเปิดให้บริการเช่นไร ทีมงานจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งค่ะ"
หากทีมงานมีความคืบหน้าเรื่องเวลาเปิดให้บริการเช่นไร ทีมงานจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งค่ะ"
เอ่อม.... นะ ไม่เคยจะตรงเวลาอยู่แล้วค่ายนี้ ชักชินกับช่วงเวลาหลายปีหลังๆ มานี่
ย้อนเวลาไปเกือบๆ 7 ปีก่อนกันดีกว่า (ใครไม่อยากอ่านประวัติชีวิต ผ่านตรงนี้ไปได้เลยเน้อ)
วันแรกที่เมเปิ้ลสตอรี่เปิดให้บริการในเมืองไทย ถ้าจำไม่ผิด 16 สิงหา 2548 รึเปล่า? ที่เป็นช่วงเบต้า
ขอแทนตัวในที่นี้ด้วยชื่อเล่นที่ทุกคนรู้จักว่า แก้ว ละกันเนอะ
ชีวิตแก้วเริ่มพัวพันกับเกมนี้ตั้งแต่วันนั้นแหละค่ะ ในวันนั้นแก้วก็เป็นเด็กป.3ติดเกมคนนึงไปแล้ว
ยอมรับว่าชอกช้ำจากกันบาวด์มาจากค่ายนี้แล้วครั้งหนึ่ง แต่ยังไม่เข็ด เพราะกันบาวมันสมควรปิดจริงๆ
วันแรกที่เปิดให้ทดลองเพียง 10,000 ไอดี บังเอิญ พี่ชายผู้แก่กว่า 8 ปีกับเพื่อนของพี่ท่านดันได้โอกาสหลุดเข้าไปในเกมนี้ด้วย
ไอ้คุณพี่ก็เล่นๆ ไปแล้วอยากจะไปอาบน้ำ ก็เลยไหว้วานให้เราเล่นให้ก่อน อย่าทำตายนะ มันกำชับไว้อย่างดี..
ไอ้เราก็นั่งตีไปสิ อ่าวเฮ้ยมันเล่นยังไงวะ ด้วยสมองที่เต็มไปด้วยปังย่าของไอ้เด็กป.3คนนี้ ทำให้ยืนสอยง่ายๆ ด้วยการกระโดดฟาด...
อืม พอไปได้
ประสบการณ์ในวันแรกที่ได้แตะกับเกมชื่อห่าอะไรไม่รู้ เรื่องราวของใบเมเปิ้ล? ฟาย ใครคิด
หารู้ไม่ว่าจะติดงอมแงมในอีกหลายปีต่อมา
ในวันนั้นเราไม่คิดจะเล่นเกมนี้อีกเลย แต่ก็ยังคงมีหน้าที่ที่ต้องตีให้พี่เมื่อมันไปอาบน้ำ
ชีวิตเริ่มสับสน ออกจากแมพนี้ยังไง เกมนี้สร้างมาให้ตรูนั่งสอยมอนแบบนี้หรือ ทำไมตายยากตายเย็น
จากนั้นก็ขอลาเกมนี้หลังจากที่ได้เล่นเป็นเวลา 4 - 5 วัน ติดปังย่าดังเดิม
ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้นอีแก้วคัมแบคทูเมเปิ้ลสตอรี่ หลังจากที่มันเปิดตัวอย่างอลังการงานสร้าง
กูข้ามเกาะได้แล้ววววววววววววววว
โอ้แม่เจ้า ไม่น่าเชื่อว่าเกมนี้สามารถเดินทางข้ามเกาะได้ กว่าจะออกจากเมเปิลไอแลนด์มาได้ขี้แทบแตก
สวัสดีวิคตอเรีย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
มาติดเกาะนี้ต่อ
เมื่อเห็นพี่ชายข้ามเกาะมาได้ดังนั้น อีแก้วขออาสาสำรวจเกาะ ทำมันตายไปหลายรอบทีเดียว
หลังจากสืบเสาะกันอยู่นานว่ามีจ๊อบไรบ้าง สุดท้ายพี่ชายเลือกเล่นวอ สายดาบ อัพสกิลมั่ว อลิบิตี้คืออะไรไม่รู้กูไม่อัพ
จากนั้นก็ดั้นด้นเล่นมันมาจนเวล 24 ชิบหาย ทำไมมันเล่นยากจัง ทำไมเวลไม่ขึ้น ตีมิสอีก ชนหมูไฟตาย ว๊าก
คำสบถจากพี่ชายข้าพเจ้า.. ทำให้ข้าพเจ้าต้องไปนั่งเวลให้มันจนเวล 25 และได้สร้างไอดีของตัวเองอย่างเป็นทางการ (เป็นไอดีในสมัยที่ไร้ AP)
จำได้เลย ตัวละครตัวแรก ชื่อ พลอยเองจ้า ........ (ตั้งให้สอดคล้องกับพี่ชายที่ใช้ว่า นวบคุง)
คืออันที่จริงชื่อเล่นเราชื่อพลอยกับพิณ แม่จะเรียกพิณ พ่อจะเรียกพลอย ไม่ก็สลับกัน
โอ้มายก้อด ข้าข้ามเกาะมาได้เยี่ยงพี่ชายข้า เราเดินตามกันมาชัดๆ เราคือพี่น้องที่พลัดพราก
ข้ามไปด้วยเลเวล 9 .... ทีนี้ไอ้แก้วอยากเล่นนักเวทย์ค่ะนักเวทย์ เพิ่งมารู้ว่ามันให้เปลี่ยนตอนเลเวล 8 (ไอ้แกรนเดิลด๊วกกกก)
ใครที่เล่นตั้งแต่สมัยแรกๆ จะรู้กันดีว่าเมโซนั้นหายากลำบากนักกับคนที่เพิ่งจะเริ่มเล่นเกมและในสมัยที่ไม่มีการค้าขายเอ็มกันเกิดขึ้น
และไร้ซึ่งฟรีมาเก็ตแต่เหล่าผู้เล่นเมเปิ้ลก็ได้ใช้ Perion แนล 1 แล้วเทรดกันเอา (แต่อีแก้วก็ไม่เคยไปเทรดกับเค้าอะนะ ไม่มีอะไรจะขาย)
ที่สำคัญคือไอ้ที่เปลี่ยนอาชีพนี่ก็นะ จะอยู่สูงไปไหนฟระะะะ (แพทช์ปัจจุบันที่เป็นแพทช์สุดท้ายก็ลดมาต่ำละเนอะ)
มิตรภาพครั้งแรกเลยที่ทำให้เราซึ้งกับเมเปิ้ล... อีแก้วค่่ะ กับตัวเมจเวล 9 นาม พลอยเองจ้า
อยากได้คทาสีเขียว ราคา 6,000 เมโซ.... *เปิดช่องดู* แต่กรูมีแค่ 1,500 เมโซ...
แต่กรูอยากได้!!! แก้วว้อนอะไรแล้วแก้วต้องได้ ไปเดินหาคนแถวนั้น แล้วก็เจอคนที่เวลประมาณเกือบๆ 30 โอ้สวรรค์โปรด
คุณ พลอยเองจ้า ก็ได้ร้องเรียนเธอคนนั้นว่า ขอตังซื้อคทาหน่อย เธอคนนั้นก็ทำท่าเหมือนเราเป็นเกรียน สุดท้ายก็ให้มา 6,000 เมโซ
แอร๊ยยยยย ลัลล้า ขอบคุณเค้ายกใหญ่แล้ววิ่งไปซื้อในทันใด...
ปิ๊งป่อง คุณไม่สามารถใช้ไอเทมนี้ได้
ทำไมล่ะ!!!! .... คำถามนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง ก่อนที่เด็กป.3ผู้โง่อังกฤษจะฉลาดในพริบตา
Req LV: 15
สีแดง อยู่ในไอเทมนั้น.... อ๋อ... เข้าใจละ ต้องเวล 15 ก่อนใช่มั้ย ได้!!!!
หลังจากนั้นก็ได้วนเวียนในเมเปิ้ลสตอรี่อยู่นาน จนกระทั่งกลับไปเล่นปังย่าอีกครั้ง เมื่อซีซั่นใหม่มันมา!!! ลาก่อนเมเปิ้ล หายไปนาน
ก่อนจะกลับมาใหม่ในช่วงป.5
ได้มีไอดีเป็นของตัวเองอีกไอดี เมื่อเขาบอกให้เราสมัคร @passport อ่ะ ก็สมัครไปสิ และได้ไอดีใหม่ เริ่มสตาร์ทกับตัวละครใหม่
ด้วยชื่อที่ผู้เล่นเซิฟชารีน่าในช่วง 2 - 3 ปีที่ผ่านมารู้จักกันดี ในนามของพระกากและเกรียนและพูดมากคนหนึ่ง
จoมlวnย์มด
แต่กรูชื่อแก้ว
มันเป็นอะไรที่เซ็งเป็ดมากเลยนะ ชื่อแก้วไง แต่เวลาคนอื่นเรียก เฮ้ยๆๆ พระคนนั้นอ่ะ พระคนนั้น เฮ้ยพระ เฮ้ย มดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
..... อยากจะตั้งป้ายตลอดเวลาเลยว่า ชื่อแก้วค่ะ
แต่ว่า คราาวนี้กลับมาในเซิฟชารีน่า อาชีพเดิมๆ ... เมจ เล่นไปจนถึงเลเวล 24 (อีกและ) แล้วก็ไม่ได้เล่นต่อ เลิกเล่นไปค่ะ
ก่อนจะกลับมาอีกครั้งในช่วงป.6 ...
ทีนี้เราก็นั่งเล่นต่อ พอเลเวล 30 เราก็เริ่มลังเล... เอาล่ะสิ เปลี่ยนคลาสสองแล้ว อยากเล่นเมจน้ำแข็ง
แต่.. แก้วไม่รู้ว่าทุกคนทันกันมั้ยนะ กับหนังสือ Maple News นานมากๆ แล้วหนังสือนี้ แก้วมีแค่เล่ม 7 ถึง 10 กว่าๆ จำไม่ได้และ
อ่านหนังสือเล่มนั้น มีเล่มนึง ที่สัมภาษณ์ พี่มด พระอภัยมณี กิลเทยซิ่ง กับ พี่อะไรอีกคนที่เป็นหัวกิล GaleDarkness
(ใช่ชื่อนี้รึเปล่าคะ ถ้าไม่ใช่ขอโทษด้วยค่ะ m(_ _)m)
ชอบพี่พระอภัยมณีมาก ณ ตอนนั้น เลยตัดสินใจ เอาวะ เล่นคลีริคนี่แหละ!!!
หลังจากนั้นพอเวลซัก 34 ก็จับพลัดจับผลูได้เข้าไปร่วมตั้งกิลด์กับ พี่มิก ในนามของกิล 0oMYFamilyo0 โอ้มายก้อด นี่หรือมายกิล มายเฟิสกิล
ด้วยความที่ไม่เคยมีเพื่อนในเกมมาก่อน ทำให้นี่เป็นจุดเริ่มต้น... เป็นรองหัวหน้ากิลที่ทำอะไรไม่เป็น อารมณ์แบบพี่มิกอยากตั้ง
ตกปลา!!! กิจกรรมซัมติงที่แจกเบ็ดฟรี เย้!!!
หลังจากนั้น.. เราเลิกเล่นไปพักนึงเพราะลืมเข้า ก่อนที่จะกลับมาเล่นอีกครั้งโดยไซโคตั้งแต่เลเวล 35 จนถึง 200
หน้าจอลอคอิน 0.58 ที่มี NEXON คู่กับ Wizet หลายๆ คนอาจคิดถึงช่วงเวลาที่ยังมี Wizet (เพียงอันเดียว)อยู่
ก็นะ อย่างที่หลายๆ คนรู้มาก่อนแล้ว หรือจะเพิ่งรู้ก็ตาม เรื่องราวของ NEXON บางเรื่องที่ได้ฟังแล้วจะรักสมัย Wizet
อันนี้ก็ไปสืบกันเองละกันนะคะ แก้วว่าทุกคนก็รู้ๆ กันอยู่ เดี๋ยวแก้วพูดมั่วจะกลายเป็นอะไรที่ผิดไปอีก ไม่พูดดีกว่า
แต่สมัยแรกๆ มัน... ดีกว่าจริงๆ แหละนะ
ลิงผี อดีตที่เวลของพระหลายๆ คนในอดีต
ช่วงเวลาสำคัญคือหลังจากตอนนี้แหละ.. ได้รู้จักคนเยอะแยะเลย จากคานิวอ ซึ่งทุกคนที่รู้จักในคานิวอเลิกเล่นกันไปหมดแล้ว
แค่ตอนนั้นมันก็.. ประทับใจแล้วอ่ะ ตอนที่เลี้ยงสัตว์ สัตว์แก้วตาย แล้วแก้วชุบไม่เป็น ก็เปิดเว็บดู ไปซื้อน้ำยาชุบมา
ทีนี้ไปของเล่นไม่ถูก... เลยไปถามทางคนเค้า (ตอนนั้นอยู่เมืองนู) ก็มีคนใจดีตอบ อธิบายอย่างดี
พร้อมให้เงินค่าตั๋วไปเมืองของเล่น 10k * 0 * ประทับใจโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร ใจดีมว่ากกกกก
ต่อจากนั้นก็ไปเวลกันที่ผีสิงคโปร หลังจากหลุดคานิวอมาได้ (เวลเกิน 50 แล้วคานิวอ 50 - 70 ไม่มึคนเลย)
เอาล่ะวะ ลุย เวลมันเข้าไป ผีสิง สิงอยู่จนเวล 78
พอเวล 78 เราก็ไปตี้ผีร้อยกันอย่างเมามันส์ เนื่องจากเวลมันส์มากและไวพุ่งกระฉูดบวกกับเซิฟ *2 และบัตร *2
รู้ตัวอีกทีก็เวล 100 ละ
อยากอวด 555555555555555555555555
พอผีร้อยจนเวล 100 เหมือนผีแล้ว (โดนเทงงูฆ่าตายบ้างในบางที)
เราก็ไปเนส.. หวังอย่างยิ่งกับเนส ชีวิตพระทำไมต้องเจอแต่ผี ไม่ ตรูไม่ยอม (หารู้ไม่ว่าจะได้เจอดูกในอีกไม่กี่เวลข้างหน้า)
ขอบอก... ช่วงนี้แหละ... เป็นอะไรที่... ที่สุดแล้วกับเกมนี้ รักเกมนี้ลืมไม่ลงจริงๆ
กลางลีฟใช่ป่ะ ตอนนั้นคนเยอะมาก เป็นตอนม.1 เดือนพย. ได้ล่ะมั้ง เราก็ไปตะโกนกับเค้าว่า
พระว่างเนส
ได้ซักพักก็มีคนเล่นปืนมาชวนตี้ นึกถึงวันนี้ทีไรก็แอบยิ้มตลอดอ่ะ 55555555555555555 เขิน
มีพระว่างเนสตอนนั้นเป็นล้าน แต่เธอเลือกที่จะไปกับพระที่ไม่เคยเนสเลยอย่างแก้ว -. - ถ้าไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วมันคืออะไรรรรร
น่ะ เอาน่ะ ก็เนสไปตามปกติ ยืนชั้น 2 ฮิล ถูกมะ? ตอนนั้นเนสเวล 105 กับ 110 พระแก้วจึงดูดได้แต่เนสตัวเล็ก...
วันนั้นมันคูณด้วยแหละ ถึง 4 ทุ่ม ก็เลยเวลกันยาวเลย แก้วก็อัพไป 2 เวลได้มั้ง หลังจากนั้นเราก็แอดเพื่อนกันไว้
เผื่อวันหลังจะมาเวลด้วยกันอีก แรกๆ ก็ยังไม่สนิทเท่าไรนะ (เพราะชื่อตัวละครเราดูเกรียนด้วยมั้ง)
วันแรกที่เจอนี่งงเลยนะ ทำไมเล่นโหดจังวะ 160 กว่า(200 มีเยอะแยะ - -) ให้ตายอย่างแก้วก็ไม่เกิน 150 หรอก คนบ้าไรวะติดเกม
ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ติด... ตอนนั้นแอบด่าในใจเต็มที่ หารู้ไม่ว่าอนาคตจะรักคนนี้ขนาด
เอาน่ะ หลังจากนั้นก็เวลๆ ไปเรื่อยๆ ได้เจอคนเยอะแยะเลย พระด้วยกัน แล้วก็คนในกิล
หลังจากโดนมันลากเข้ามากิลทวด ๐Her๏icStar๐
สดกริฟฟินกับมานอนแย่งแตรคนอื่นบ่อยๆ แต่ก็ประกาศตลอดนะถ้าแตรเหลือ ^-^
กิลนี้รักมากนะ >3< อะไรหลายๆ อย่างได้จากกิลนี้ มีทั้งเพื่อน ทั้งคนรู้จัก ได้เล่นกิลเควส ได้พัน
คิดถึงมาก ทวด พี่ก้อ แม่โม กบ พี่หมอ กาย โจ้ ฝน เกรียนอั้ม มี๊ปุน เอมิ ปะป๊าลอนดอน แล้วก็ทุกๆ คนในกิลด้วยแก้วจำชื่อได้ไม่หมด แหะๆ
กิลเควส
สดยัก
ตั้งแต่เล่นจนตอนนี้ ยังไม่ผ่านซักทีอ่ะปู่เนี่ย สดคนเดียวผ่านถึงปู่นะ แต่เจอปู่แล้วดับอนาถ 5555555555555
เฮ้เนส
ลงรูปพอละ เอนทรี่นี้ก็พอแค่นี้ดีกว่า ยาวเกิน
ก็.. อย่างว่าเนอะ
งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา
มันก็หมดเวลาของเรากับเกมนี้แล้ว จริงอยู่ว่าที่ข้ออ้างของ AS นั้นบอกว่า เกมนี้ให้บริการมาเป็นเวลานานพอสมควร
ใช่ค่ะ.. นาน นานมาก.. เกือบครึ่งชีวิตของแก้วเลยทีเดียว ปีนี้ปีที 16 แล้วที่แก้วเกิดมา
อยู่กับเกมนีไปซะ 7 ปีแล้ว เกือบครึ่งเลยทีเดียว ความทรงจำที่มีอยู่กับเกมนี้มันมากจริงๆ มากขนาดจะทำเป็นหนังสือได้เลยล่ะ
ไม่มีเกมไหนที่เล่นแล้วมีความสุขเท่าเกมนี้ เกมเดียวที่ไม่ว่าจะนึกถึงเมื่อไรก็ต้องยิ้ม ไม่ก็ขำออกมา
จะว่าเราติดเกม ก็ใช่.. แต่ติดเพราะอะไร? เพราะว่ามีเพื่อนดี มีอะไรดีๆ อยู่ในนี้ มันเป็นอะไรที่... คนไม่เล่นเกมจริงๆ ไม่เข้าใจแน่นอน
เงินที่เสียไปให้เกมนี้ก็เยอะอยู่ หลักหมื่น แต่คิดๆ ดูแล้วมันก็คุ้มแล้วล่ะ ชีวิตเราครั้งนึงมีโอกาสแบบนี้
ได้เจอคนดีๆ ที่ไม่ได้เจอหน้ากัน มันจะหาได้ซักเท่าไรเชียวเมื่อเทียบกับตอนนี้
เพื่อนในเกมบางคนนี่ก็เคยเจอกันนะ (อย่างปะป๊าลอนดอน)
ดีใจมากที่ได้เล่นเกมนี้ ได้เจอทุกคน คิดถึงซีเอมรุ่นแรกๆ 555555555555555555555555
เพื่อนๆ ทุกคนในลิส รักมาก 157 คน รักมากๆๆๆๆ
ขอบคุณกิลฮีโรอิคและคริมสันสตาร์ที่ให้ที่ซุกหัวนอนและคูณกิลในช่วงหลังๆ
ถึงเกมนี้จะปิดไป ยังไงแก้วก็เชื่อนะว่าทุกคนยังคิดถึงเกมนี้
ก่อนที่จะปิดตัวลงในวันที่ 29 มิถุนานี้ เชื่อว่าหลายๆ คนก็คงจะเข้าเกมกัน เข้าไปถ่ายรูป
ครั้งนึงเราเคยเล่นเมเปิ้ล... เกมที่รักที่สุด
ต่อให้เกมนี้ในไทยปิดไป ก็ไม่คิดที่จะไปเล่นเซิฟนอก
ยังไง ความทรงจำที่มีอยู่กับเกมนี้ มันก็ยังอยู่กับเซิฟไทย สำหรับแก้ว มันไปหาที่ไหนอีกไม่ได้แล้ว
ต่อให้แก้วไปเล่นเซิฟนอก มันก็ไม่เหมือนเดิม มันไม่มี มันไม่มีแล้ว
ทุกอย่างมีเริ่ม ต้องมีจบ มีจากลา ไม่มีอะไรหนีสิ่งนี้ไปได้
สิ่งเดียวที่จะไม่มีวันหายไปคือความทรงจำดีๆ ที่มีให้กับเกมนี้ ภาพหน้า F2 ของทุกคนในเกม
ทุกคนมารวมตัวกัน คนไม่รู้จักกัน คุยกันได้อย่างประหลาด ไว้ใจกันได้ยิ่งกว่าคนที่เจอหน้าในชีวิตจริง
7 ปีกับเมเปิ้ลสตอรี่... มันคุ้มค่ามากจริงๆ
ต่ออีกนิด... คนอย่างแก้วไม่จบง่ายๆ 555555555555
แก้วรู้นะ คนหลายคนมีความรักในเกม 55555555555555555555555 แก้วก็ด้วยแหละ(แค่เด็กไปในตอนนั้น ;__;)
ถ้าใครได้อ่านตั้งแต่แรกเลยก็จะรู้ว่าแก้วพูดถึง ปืน คนนึง ที่เจอกันที่เนส
เค้าไม่ได้ชื่อปืนนะ - - แต่เค้าเล่นอาชีพปืน ขอสงวนนามไว้เพราะยังไงก็คิดว่าคนเล่นชารีน่ารู้ๆ กันอยู่
คนนี้เจอกันตอนอยู่ม.1 เทอม2 ... เอาจริงๆ ไม่เคยคิดว่าจะชอบคนในเกมด้วยซ้ำ - -
ไม่เคยคิดจะมีฟงมีแฟน หรือจะชอบใครรักใครเป็นเรื่องเป็นราว (เห็นคู่คนรอบตัวแล้วเหนื่อยบวกกับเราอยู่ม.ต้นเอง มันเร็วไปป่าว สนุกกับชีวิตม.ต้นน่าจะดีกว่า)
อีกอย่าง... คนนี้ดูแล้วยังไง๊ยังไงก็ไม่ใช่สเปคแบบเจ้าชายในฝันที่เป็นแวมไพร์รูปหล่อสูงๆ ผมยาวดำตาสีเงิน ... แบบไม่ใช่คน
เพราะผู้ชายดีๆ มันมีแต่ในนิยายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
นอกจากจะไม่เคยคิดที่จะรักใครเป็นเรื่องเป็นราวแล้วยังไม่คิดด้วยว่าจะชอบคนในเกมและไม่คิดเล้ยยยยยยยยยยยยย
ว่าจะเป็นคนนี้ =_=; น้ำเสียงออกแนวแบบ กูพลาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คนนี้น่ารักมากเลยนะ พูดในแนวนิสัย (แต่เห็นรูปแล้วก็น่ารักดีนะ >w<)
ชอบลากพระแก้วคนนี้ไปไหนมาไหน... ไปเรื่อยอ่ะ มอนที่ไหนเจเนได้พี่แกลากไปหมดอ่ะ (- w - ;
แต่ก็สนุกดีนะ บอสอะไรที่ไม่เคยได้เจออย่างกง อย่างป้า อย่างยัก ก็ได้ไปหมด(ไปรูท)
เป็นพระที่ไม่เคยลงฮอนเลยแม้แต่ครั้งเดียว(ยกเว้นตอนทำเจเน) แต่ก็ได้สร้อยฮอนจากคนนี้แหละ
ชุดไทมเลส ก็ได้จากคนนี้ แต่ว่าไม่ได้ใช้ (จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้ใส่)
ตอนแรกๆ ก็(คิดว่า)ไม่ได้ชอบคนนี้หรอก เพราะว่าสนิทกับเพื่อนอีกคนอยู่
แต่ยังไงไม่รู้เหมือนกัน กลายเป็นสโตรคเกอร์พ่อหนุ่มคนนี้ไปแล้ว ヽ(`Д´)ノ
เค้าเป็นคนที่โอเคคนนึงเลยนะ นิสัยก็กลางๆ อ่ะ ไม่ได้ดีเลิศเลอจนน่าหมั่นไส้ แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ก็อยู่ด้วยกันได้แหละ
เคยท้อนะ ก็แบบเค้าไม่สนใจอะเนอะ น้อยใจมาก 555555 แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ก็ชอบอยู่เฉยๆ แอบรักอยู่คนเดียว (เศร้าแท้)
จนมีวันนึง จำได้เลย วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ แก้วเข้ามาออนตั้งแต่เช้า แต่เค้าดันไม่ออน
แผนการณ์วันนั้นคือ จะบอกให้ได้ วันนี้แหละ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ แต่จะบอกอ้ะ
ถ้าเข้าไปแล้วออน จะบอกไปตรงๆ เลย แต่ถ้าไม่ออนก็ส่งเป็นข้อความออฟไลน์ไป...
แล้วเค้าก็ไม่ออน ก็เลยได้ฤกษ์ส่งข้อความออฟไลน์ไปแทน พอเค้าออนมันก็จะเด้งขึ้นมาใช่ม้า
ละแก้วก็ไปเรียน กลับมา... ลังเล จะเข้าเกมดีมั้ยวะ มันต้องเกิดปรากฏการณ์ซัมติงแน่ๆ
ความรู้ซวยมาเยือน 55555555555555555555555 เมื่อเช้าตรูทำอะไรลงไปปปปปปปปปปปปปป
หลังจากนั้นรวบรวมความกล้าแล้วเข้าเกม... ใช่ มันเป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย เข้าไปปุ้บเค้าทักมาเลย
ส่งอะไรมา .............................แก้วคิดว่าท่านก็อ่านภาษาไทยออกเนอะ 555555555555555 //โดนกระทืบ
บอกไม่ได้รึไงเล่า โอ้ย คนมันอึดอัดนะเออเก็บไว้เดี๋ยวตู้มเป็นโกโก้ครั้นแกจะรับผิดชอบฉันไหม
พี่แกก็ตอบกลับมา... กล้าจริง
ประทานโทษ แถวบ้านแก้วเรียก หน้าด้าน ไม่ใช่ กล้า 55555555555555555555555
หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไร ก็คุยก็เล่น เวลไปตามปกติ เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน เหมือนกับว่าเราไม่เคยส่งอะไรไป (ดีแล้วแหละที่เป็นแบบนั้น)
พอมาเล่าแล้วก็คิดถึง 55555555555555555555555555555
มันเป็นประสบการณ์มาก ไม่เคยบอกใครแบบนี้มาก่อน แต่ก็ดี ครั้งนึงในชีวิต 555555555555555555
ตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นเหมือนเดิม เคยส่งอะไรไปให้วันนี้ก็ยังรู้สึกแบบนั้น มากขึ้นนิดหน่อยเพราะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยกันเลย
อย่างที่บอกแหละนะ วันนั้นมีพระว่างเนสเป็นล้าน ไม่คิดว่าจะได้รู้จักกัน
แต่นายเนี่ยน่ารักชะมัดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย งึ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากแกล้ง
แต่ก็นะ ยังไงเกมนี้ก็จะปิดไปอยู่แล้ว อีก 3 เดือนเอง... ใจหาย
เดอะแก๊ง~
รักนะ Maple Story
ย้าวยาว
Tags: as, asiasoft, bishop, charina, maplestory, เมเปิ้ล, เมเปิ้ลปิด4 Comments